دیدگاه

پدر كه باشی سردت می شودxa0 ولی كت بر شانه فرزند می اندازی.چهره ات خشن می شود و دلت دريايی، آرام نمی گيری تا تكهxa0 نانی بياوری. پدر كه باشی، میxa0 خواهی , ولی نمی شود، نمی شود كه نمی شود.xa0در بلندايی از اين شهرت , مشت نشدن ها بر زمين می كوبیپدر كه باشی عصا می خواهی , ولی نمی گویی .xa0هر روز خم تر از ديروز، مقابل آينه تمرين محكم ايستادن می كنی. پدر كه باشی حساس می شوی به هرنگاه پرحسرت فرزند به دنيا،xa0تمام وجود خودت را محكوم آرزوهايش می كنی!پدر كه باشیxa0 در كتابی جايیxa0 نداری و هيچ جایی زير پا...

ادامه مطلب